Շուն

ԲԱՂԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ

Ֆորտեմաստիետ դեղամիջոցի մեկ ներարկիչ-խողովակը (8 գ) պարունակում է հետևյալ ակտիվ բաղադրիչները՝ օքսիտետրացիկլին (հիդրոքլորիդի ձևով)՝ 200 մգ, նեոմիցին (սուլֆատի ձևով)՝ 250 մգ, բասիտրացին՝ 2000 ՄՄ, պրեդնիզոլոն՝ 10 մգ։

ԴԵՂԱԲԱՆԱԿԱՆ ՀԱՏԿՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Այն արդյունավետ է գրամդրական (Staphylococcus aureus, Streptococcus uberis) և գրամբացասական (E. coli, Klebsiella spp.) բակտերիաների նկատմամբ։ Բարձր խտությունների դեպքում օքսիտետրացիկլինը կարող է ունենալ մանրէասպան ազդեցություն։ Դրա ազդեցության մեխանիզմը հիմնված է բակտերիալ բջիջներում սպիտակուցների սինթեզի արգելակման վրա։

Բասիտրացինը մանրէասպան ազդեցությամբ պոլիպեպտիդային հակաբիոտիկ է, որը մի քանի պոլիպեպտիդների խառնուրդ է։ Դրա ազդեցության մեխանիզմը բջջապատի սինթեզի արգելակումն է։ Բասիտրացինն ակտիվ է հետևյալ միկրոօրգանիզմների նկատմամբ՝ Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus dysgalactiae և Streptococcus uberis։ Գրամբացասական միկրոօրգանիզմները կայուն են բասիտրացինի նկատմամբ։

Նեոմիցինը ամինոգլիկոզիդների խմբի հակաբիոտիկ է։ Այն ակտիվ է մի շարք գրամդրական և գրամբացասական աերոբ միկրոօրգանիզմների նկատմամբ, այդ թվում՝ Staphylococcus spp., Streptococcus pneumoniae, Corynebacterium diphtheriae, Listeria monocytogenes, Escherichia coli, Salmonella spp., Shigella spp., Proteus spp., Enterobacter aerogenes, Klebsiella pneumoniae, Vibrio cholerae, Mycobacterium spp. և Haemophilus influenzae։

Նեոմիցինի մանրէասպան ազդեցությունը պայմանավորված է բակտերիալ ռիբոսոմների հատուկ ընկալիչների հետ դրա անդառնալի կապմամբ և ցիտոպլազմային թաղանթների սինթեզի խանգարմամբ, ինչը հանգեցնում է բակտերիալ բջիջների մահվան։

ՕԳՏԱԳՈՐԾՄԱՆ ՑՈՒՑՈՒՄՆԵՐ

Խոշոր եղջերավոր անասունների, ինչպես նաև մանր եղջերավոր կենդանիների՝ ոչխարների և այծերի մոտ Ֆորտեմաստիետը կիրառվում է լակտացիայի շրջանում՝ բակտերիալ ծագման կլինիկական և ենթակլինիկական մաստիտի բուժման համար։

Կատուների և շների մոտ դեղամիջոցը կիրառվում է որպես առանձին միջոց կամ համալիր բուժման կազմում՝ մաշկային հիվանդությունների (դերմատիտ, պիոդերմատիտ, վարակված վերքեր, թարախակույտեր և ֆլեգմոններ), մաստիտի, ինչպես նաև ալերգիկ կամ բակտերիալ ծագման սուր և քրոնիկ արտաքին օտիտի բուժման նպատակով։

ԿԻՐԱՌՄԱՆ ԿԱՐԳԸ ԵՎ ԴԵՂԱՉԱՓԵՐԸ

Դեղամիջոցը կիրառելուց առաջ հիվանդ կրծի բաժիններից կթում են կաթը կամ ախտաբանական արտազատուկը և հեռացնում այն։ Պտուկը մշակում են ախտահանիչ լուծույթով։

Ներարկիչ-խողովակի ծայրակալից հանում են պաշտպանիչ կափարիչը, ծայրակալը մտցնում կաթնային խողովակի մեջ՝ մասամբ կամ ամբողջ երկարությամբ, և զգուշորեն ներարկում ներարկիչ-խողովակի անհրաժեշտ պարունակությունը ախտահարված կրծի բաժնի մեջ։

Այնուհետև ծայրակալը հանում են պտուկի խողովակից, պտուկի ծայրը մատներով սեղմում 1–2 րոպե և թեթևակի մերսում պտուկը ներքևից վերև՝ դեղամիջոցի ավելի լավ բաշխումն ապահովելու համար։

Դեղամիջոցը կենդանիներին ներարկում են 3–4 անգամ՝ 12 ժամ ընդմիջումներով, հետևյալ մեկանգամյա դեղաչափերով՝

Կովերին՝ 8 գ (1 ներարկիչ-խողովակ)՝ ախտահարված կրծի յուրաքանչյուր բաժնի մեջ։

Ոչխարներին և այծերին՝ 4 գ (ներարկիչ-խողովակի կեսը)՝ ախտահարված կրծի յուրաքանչյուր բաժնի մեջ։

ՀԱԿԱՑՈՒՑՈՒՄՆԵՐ

Աղբյուրի համաձայն՝ խոշոր և մանր եղջերավոր կենդանիների հղիության և լակտացիայի շրջանում դեղամիջոցի կիրառման հակացուցումներ չկան։ Խորհուրդ չի տրվում դեղամիջոցը կիրառել ծնելուց մեկ ամիս առաջ։

ԿԱԹԻ ԵՎ ՄՍԻ ՕԳՏԱԳՈՐԾՄԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱՓԱԿՈՒՄՆԵՐ

Խոշոր և մանր եղջերավոր կենդանիների մոտ դեղամիջոցի կիրառումն ավարտելուց հետո կաթը սննդային նպատակներով կարելի է օգտագործել 7,5 օր անց (15 կթումից հետո), իսկ միսը՝ 64 օր անց։

Սահմանված ժամկետներից շուտ ստացված միսը և կաթը կարող են օգտագործվել մորթատու կենդանիներին կերակրելու համար։